Sign in / Join

VersWater!

Geachte lezer,

 

Wat wij willen doen, is schrijven over film. Schrijven over de Nederlandse film. Want dat is nodig, naar onze mening. Laten we het eerst even over film hebben, vervolgens over Nederland.

Film. Film = Life. Verwissel de E met de M en voila: Film = life. Film stelt je in staat te kijken, te kijken door de lens van de makers. Maker die je door hun lens een venster bieden om je te laten vervoeren in andere werelden, gevuld met wonderbaarlijke dingen die allemaal iets over ons als mens zeggen. Wat de camera zo’n 90-120 minuten volgt, zegt iets over de makers, welke 90-120 minuten jij precies opzoekt zegt iets over jou. Wat jij vervolgens uit die 90-120 minuten haalt, waar je mee naar huis fietst of misschien zelfs zweeft (als het een uitzonderlijke film was), zegt wederom iets over jou.

Je bent er inmiddels waarschijnlijk wel achter gekomen dat tijd schaars is, ons lichaam stopt er op een gegeven moment gewoon mee, en daarom moeten we keuzes maken.

Waar gaan wij onze tijd in investeren? Ik heb ervoor gekozen, en waarschijnlijk jij ook, om proportioneel gedeelte van tijd te investeren in film. En ik ga nu zelfs een stapje verder door te zeggen dat ik de komende tijd buiten proportioneel veel tijd ga investeren in Nederlandse film.
Maar waarom dan in hemelsnaam?

Nederland. Onze film heeft geen internationaal allure. De concurrentie tussen de distribiteurs is moordend. Om de paar jaar is er een film waar we ‘allemaal’ naartoe gaan, maar nog steeds is dat een fractie van onze populatie. Een groot man zei ooit dat er in Nederland geen ‘filmcultuur’ bestaat, en ergens heeft die grote man ook wel gelijk. Als we het nog even hebben over het ‘richten van de camera’, dan zal de camera van verswater zich de komende tijd richten op de fictiefilm van Nederlandse makelij. Wij vinden dat er meer over geschreven kan worden, buiten de betaalmuren van Nederlandse kranten. Ook omdat wij vinden dat schrijven over film een bijdrage kan leveren aan de opleving van de Nederlandse filmcultuur. Maar ook omdat wij vinden dat we een bepaalde misvatting weg moeten werken, namelijk dat we het niet kunnen, films maken. Want er is ontzettend veel talent die zich door het maken van een KORTje of zelfs een One Night Stand zich naar boven probeert te schoppen, maar dit is nu eenmaal lastig in het huidige Nederlandse filmklimaat. Daarom zouden wij ook graag willen afrekenen met de ‘cinema du papa’, om een eerdere stroming, namelijk die van de Nouvelle Vague, even aan te halen.

Het is tijd voor een wederopleving van de Nederlandse film. Hier willen wij aan bijdragen door erover te schrijven en in de toekomst te maken. U zult hier geen manifest vinden over wat de Nederlandse film in de toekomst moet gaan bevatten, maar wel een onuitputtelijke bron van energie om te schoppen tegen datgene wat nu voornamelijk wordt gemaakt en geconsumeerd, door ons licht te schijnen op de kleine initiatieven die anders geruisloos voorbij zouden gaan. Vurig zullen wij schrijven over datgene wat met vuur totstand is gekomen, en niet omdat men nu eenmaal om de paar jaar een film moet maken omdat het rode pluche snel de kont vergeet van zijn vorige eigenaar, of omdat de champagne weer moet vloeien in Tuschinski. Het is tijd voor vuur.

Het is tijd, voor Verswater.

– Thom lunshof & Sam Dijkstra

Leave a reply

You might be interested